Kod DI_u030 zgłosił w aucie sterownik „Falownik napędu (inwerter)”. Litera „u” w środku kodu zalicza go do wpisów typu wymaga działania użytkownika.
Drive Inverter — elektronika mocy napędzająca silnik elektryczny. Kody stąd objawiają się ograniczeniem mocy, komunikatem o zmniejszonym przyspieszeniu lub w gorszym razie brakiem możliwości jazdy. Częste są też kody temperaturowe: falownik przy długim obciążeniu chroni się sam.
To nie usterka. Auto czeka na coś od Ciebie — wciśnięcie hamulca, zamknięcie drzwi, uzupełnienie płynu, zmianę ustawienia.
Tak błąd nazywa się bezpośrednio w firmware auta. Przy kodach bez opisu to najdokładniejsza istniejąca wskazówka — sama nazwa mówi, czego dotyczy zdarzenie.
Poniższy tekst pochodzi z dokumentacji technicznej Tesli i zostawiamy go w oryginalnym angielskim brzmieniu, żeby tłumaczenie nie zmieniło znaczenia.
The Traffic Assisted Cruise Control (TACC) or Autosteer has been requested to be activated by using the Cruise Control lever, but the Drive Inverter has detected that the cameras that facilitate this feature have not completed their self-calibration.
This alert is only applicable to Drivers Assistance System (DAS) HW2 vehicles.
Przepisz go dokładnie, razem z literą i numerem. Najpewniej jest zrobić zdjęcie ekranu — kody często różnią się jedną cyfrą, a pomyłka prowadzi zupełnie gdzie indziej.
Część kodów znika po restarcie ekranu albo po kilku godzinach postoju zamkniętego auta. Jeśli kod nie wraca, zwykle był to jednorazowy zanik.
Jednorazowy wpis i kod pojawiający się po każdej jeździe to dwie różne sprawy. Serwisowi bardzo pomaga wiedza, kiedy dokładnie się pojawia.
Przy poduszkach, hamulcach, układzie kierowniczym i wysokim napięciu czekanie nie ma sensu. Przy pozostałych grupach można poczekać i zobaczyć, czy kod w ogóle wróci.
Kody błędów to tylko część obrazu. Przy autach na TesLiście widzisz dodatkowo stan baterii pobrany prosto z samochodu i kalkulator ceny, który z aktualnej oferty wylicza, ile dane auto naprawdę dziś kosztuje.