Kod IBST_d139 zgłosił w aucie sterownik „Serwo hamulcowe (iBooster)”. Litera „d” w środku kodu zalicza go do wpisów typu wpis diagnostyczny.
Elektromechaniczne wspomaganie hamulców. Wspomaga siłę na pedale i współpracuje z rekuperacją. Kody objawiają się twardszym pedałem i komunikatem o ograniczonym hamowaniu — hamulce działają dalej mechanicznie, ale wymagają znacznie większej siły.
Zapis serwisowy, który nie jest pokazywany kierowcy. Widzi go dopiero technik w diagnostyce.
Tak błąd nazywa się bezpośrednio w firmware auta. Przy kodach bez opisu to najdokładniejsza istniejąca wskazówka — sama nazwa mówi, czego dotyczy zdarzenie.
Poniższy tekst pochodzi z dokumentacji technicznej Tesli i zostawiamy go w oryginalnym angielskim brzmieniu, żeby tłumaczenie nie zmieniło znaczenia.
The DAT format of the persistent data on device does not match the one expected by the software. The compatibility check compares between the NVM content and the software.
Przepisz go dokładnie, razem z literą i numerem. Najpewniej jest zrobić zdjęcie ekranu — kody często różnią się jedną cyfrą, a pomyłka prowadzi zupełnie gdzie indziej.
Część kodów znika po restarcie ekranu albo po kilku godzinach postoju zamkniętego auta. Jeśli kod nie wraca, zwykle był to jednorazowy zanik.
Jednorazowy wpis i kod pojawiający się po każdej jeździe to dwie różne sprawy. Serwisowi bardzo pomaga wiedza, kiedy dokładnie się pojawia.
Przy poduszkach, hamulcach, układzie kierowniczym i wysokim napięciu czekanie nie ma sensu. Przy pozostałych grupach można poczekać i zobaczyć, czy kod w ogóle wróci.
Kody błędów to tylko część obrazu. Przy autach na TesLiście widzisz dodatkowo stan baterii pobrany prosto z samochodu i kalkulator ceny, który z aktualnej oferty wylicza, ile dane auto naprawdę dziś kosztuje.