Kod PLCRLY_a089 zgłosił w aucie sterownik „Komunikacja z ładowarką DC”. Litera „a” w środku kodu zalicza go do wpisów typu alert.
Modem komunikacji po linii zasilającej (PLC), przez który auto porozumiewa się ze stacją CCS. Kody wyjaśniają, dlaczego szybkie ładowanie nie ruszyło albo przerwało się przedwcześnie.
Najczęstszy typ. Auto zapisało zdarzenie i mogło je pokazać na ekranie. Skala jest szeroka — od drobiazgu, który znika sam, po sprawę wymagającą naprawy.
Tak błąd nazywa się bezpośrednio w firmware auta. Przy kodach bez opisu to najdokładniejsza istniejąca wskazówka — sama nazwa mówi, czego dotyczy zdarzenie.
Tesla publikuje opisy tylko do części kodów. Na pewno znamy jego przyporządkowanie i wewnętrzną nazwę powyżej — z nich da się wiarygodnie ustalić, której części auta dotyczy.
Przepisz go dokładnie, razem z literą i numerem. Najpewniej jest zrobić zdjęcie ekranu — kody często różnią się jedną cyfrą, a pomyłka prowadzi zupełnie gdzie indziej.
Część kodów znika po restarcie ekranu albo po kilku godzinach postoju zamkniętego auta. Jeśli kod nie wraca, zwykle był to jednorazowy zanik.
Jednorazowy wpis i kod pojawiający się po każdej jeździe to dwie różne sprawy. Serwisowi bardzo pomaga wiedza, kiedy dokładnie się pojawia.
Przy poduszkach, hamulcach, układzie kierowniczym i wysokim napięciu czekanie nie ma sensu. Przy pozostałych grupach można poczekać i zobaczyć, czy kod w ogóle wróci.
Kody błędów to tylko część obrazu. Przy autach na TesLiście widzisz dodatkowo stan baterii pobrany prosto z samochodu i kalkulator ceny, który z aktualnej oferty wylicza, ile dane auto naprawdę dziś kosztuje.