Kod SCM_f027 zgłosił w aucie sterownik „Supercharger — moduł stacji”. Litera „f” w środku kodu zalicza go do wpisów typu usterka.
Moduł sterujący stanowiska Supercharger. Kody powstają po stronie ładowarki, nie w aucie — zwykle podczas pomiaru izolacji pojazdu przed rozpoczęciem ładowania.
Poważniejszy stopień. Dany podzespół wyłączył się lub pracuje w trybie awaryjnym. Te kody należą do serwisu.
Tak błąd nazywa się bezpośrednio w firmware auta. Przy kodach bez opisu to najdokładniejsza istniejąca wskazówka — sama nazwa mówi, czego dotyczy zdarzenie.
Poniższy tekst pochodzi z dokumentacji technicznej Tesli i zostawiamy go w oryginalnym angielskim brzmieniu, żeby tłumaczenie nie zmieniło znaczenia.
Alert may be shown on the supercharger while a car is charging. This alert may indicate an insulation breakdown or other loss of isolation resistance in one of the following:The DC cabling between the supercharger and the car.The DC cabling between the charge port and high voltage junction box (HVJB), If while charging, anywhere inside the vehicle's high voltage DC system.
Przepisz go dokładnie, razem z literą i numerem. Najpewniej jest zrobić zdjęcie ekranu — kody często różnią się jedną cyfrą, a pomyłka prowadzi zupełnie gdzie indziej.
Część kodów znika po restarcie ekranu albo po kilku godzinach postoju zamkniętego auta. Jeśli kod nie wraca, zwykle był to jednorazowy zanik.
Jednorazowy wpis i kod pojawiający się po każdej jeździe to dwie różne sprawy. Serwisowi bardzo pomaga wiedza, kiedy dokładnie się pojawia.
Przy poduszkach, hamulcach, układzie kierowniczym i wysokim napięciu czekanie nie ma sensu. Przy pozostałych grupach można poczekać i zobaczyć, czy kod w ogóle wróci.
Kody błędów to tylko część obrazu. Przy autach na TesLiście widzisz dodatkowo stan baterii pobrany prosto z samochodu i kalkulator ceny, który z aktualnej oferty wylicza, ile dane auto naprawdę dziś kosztuje.