Kod EPAS_d029 zgłosił w aucie sterownik „Elektryczne wspomaganie kierownicy”. Litera „d” w środku kodu zalicza go do wpisów typu wpis diagnostyczny.
Elektryczne wspomaganie układu kierowniczego. Kody objawiają się ciężką kierownicą, komunikatem o ograniczonym wspomaganiu lub wyłączonym Autosteerem. Kierować da się nadal, ale znacznie większą siłą.
Zapis serwisowy, który nie jest pokazywany kierowcy. Widzi go dopiero technik w diagnostyce.
Tak błąd nazywa się bezpośrednio w firmware auta. Przy kodach bez opisu to najdokładniejsza istniejąca wskazówka — sama nazwa mówi, czego dotyczy zdarzenie.
Poniższy tekst pochodzi z dokumentacji technicznej Tesli i zostawiamy go w oryginalnym angielskim brzmieniu, żeby tłumaczenie nie zmieniło znaczenia.
The core self-test (Library from NEC) has failed.
Once developed by the processor, the test routine is run. The registry hardware and machine instructions are called. The test routine runs every 10 ms. The return value of this test routine are 2 fixed values being compared, depending on the predetermined starting value. If the return value of the test routine from the fixed value occurs, the fault entry triggers.
Przepisz go dokładnie, razem z literą i numerem. Najpewniej jest zrobić zdjęcie ekranu — kody często różnią się jedną cyfrą, a pomyłka prowadzi zupełnie gdzie indziej.
Część kodów znika po restarcie ekranu albo po kilku godzinach postoju zamkniętego auta. Jeśli kod nie wraca, zwykle był to jednorazowy zanik.
Jednorazowy wpis i kod pojawiający się po każdej jeździe to dwie różne sprawy. Serwisowi bardzo pomaga wiedza, kiedy dokładnie się pojawia.
Przy poduszkach, hamulcach, układzie kierowniczym i wysokim napięciu czekanie nie ma sensu. Przy pozostałych grupach można poczekać i zobaczyć, czy kod w ogóle wróci.
Kody błędów to tylko część obrazu. Przy autach na TesLiście widzisz dodatkowo stan baterii pobrany prosto z samochodu i kalkulator ceny, który z aktualnej oferty wylicza, ile dane auto naprawdę dziś kosztuje.