Kod EPAS_d040 zgłosił w aucie sterownik „Elektryczne wspomaganie kierownicy”. Litera „d” w środku kodu zalicza go do wpisów typu wpis diagnostyczny.
Elektryczne wspomaganie układu kierowniczego. Kody objawiają się ciężką kierownicą, komunikatem o ograniczonym wspomaganiu lub wyłączonym Autosteerem. Kierować da się nadal, ale znacznie większą siłą.
Zapis serwisowy, który nie jest pokazywany kierowcy. Widzi go dopiero technik w diagnostyce.
Tak błąd nazywa się bezpośrednio w firmware auta. Przy kodach bez opisu to najdokładniejsza istniejąca wskazówka — sama nazwa mówi, czego dotyczy zdarzenie.
Poniższy tekst pochodzi z dokumentacji technicznej Tesli i zostawiamy go w oryginalnym angielskim brzmieniu, żeby tłumaczenie nie zmieniło znaczenia.
The rotor position sensor is implausible. The radius monitors the main motor position angle. The calculated radius of sines and Cosine AMR signal are outside the appliqued borders. This can be caused by the rotor position sensors are defect or a short circuit to the sensor supply voltage of ground (GND).
Przepisz go dokładnie, razem z literą i numerem. Najpewniej jest zrobić zdjęcie ekranu — kody często różnią się jedną cyfrą, a pomyłka prowadzi zupełnie gdzie indziej.
Część kodów znika po restarcie ekranu albo po kilku godzinach postoju zamkniętego auta. Jeśli kod nie wraca, zwykle był to jednorazowy zanik.
Jednorazowy wpis i kod pojawiający się po każdej jeździe to dwie różne sprawy. Serwisowi bardzo pomaga wiedza, kiedy dokładnie się pojawia.
Przy poduszkach, hamulcach, układzie kierowniczym i wysokim napięciu czekanie nie ma sensu. Przy pozostałych grupach można poczekać i zobaczyć, czy kod w ogóle wróci.
Kody błędów to tylko część obrazu. Przy autach na TesLiście widzisz dodatkowo stan baterii pobrany prosto z samochodu i kalkulator ceny, który z aktualnej oferty wylicza, ile dane auto naprawdę dziś kosztuje.